Szachy dla osób niewidomych i słabowidzących – historia dyscypliny sportowej
Szachy dla niewidomych i słabowidzących mają historię sięgającą XIX wieku, kiedy to w Europie zaczęto dostosowywać tę grę do potrzeb osób z dysfunkcją wzroku. Wprowadzono specjalne szachownice brajlowskie z wypustkami umożliwiającymi dotykowe rozpoznawanie pozycji figur oraz różnice w wysokości pól dla lepszego ich rozróżnienia. Te innowacje uczyniły szachy bardziej dostępnymi dla niewidomych graczy.
W 1948 roku powstało Międzynarodowe Stowarzyszenie Szachistów Niewidomych (IBCA), którego celem jest organizowanie zawodów i promocja gry w szachy wśród niewidomych na całym świecie. Dwa lata później, w 1950 roku, odbyły się pierwsze Mistrzostwa Świata w Szachach Niewidomych, które zapoczątkowały regularne międzynarodowe turnieje, przyciągające najlepszych graczy z różnych krajów.
Ważnym etapem było utworzenie International Braille Chess Association (IBCA) w 1958 roku w Niemczech. Organizacja jest obecnie międzynarodowym zrzeszeniem federacji szachowych osób niewidomych i słabowidzących oraz organizuje między innymi mistrzostwa świata i olimpiady szachowe tej grupy zawodników. IBCA podaje, że zrzesza federacje z ponad 60 krajów na czterech kontynentach.





